امام حسن مجتبی(ع)-طوق بندگی

طوق بندگی

من مسلمانِ حسین و حسنم

عبدِ یزدانِ حسین و حسنم

به ولای اهلِ بیت مزیّنم

سر بر آستانِ حسین و حسنم

عاشقِ این دو عقیقِ یمنم

غرقِ احسانِ حسین و حسنم

علّتِ مستی و عاشق شدنم

زیرِ بارانِ حسین و حسنم

طوقِ بندگی به روی گردنم

از غلامانِ حسین و حسنم

داغِ نوکری زدند بر بدنم

جزوِ یارانِ حسین و حسنم

درِ خانه ی کسی نمی زنم

دست به دامانِ حسین و حسنم

اهلِ عالم شنوید این سخنم

از گدایانِ حسین و حسنم

شاکرِ حضرتِ حیِّ ذوالمنم

بر سرِ خوانِ حسین و حسنم

سر خوش از بوی خوشِ یاسمنم

یارِ طفلانِ حسین و حسنم

عطر و بوی گل گرفته دهنم

مستِ مستانِ حسین و حسنم

می زنم دم به زبانِ الکنم

جان به قربانِ حسین و حسنم

غم ندارم سرم اُفتد زِ تنم

بلاگردانِ حسین و حسنم

دیده بارانیم و در مَحَنم

سینه سوزانِ حسین و حسنم

شمعِ هر هیئت و هر انجمنم

دل پریشانِ حسین و حسنم

شیعه ی حیدریم سینه زنم

مرثیه خوانِ حسین و حسنم

لحظه ی آخرِ جان سپردنم

محوِ چشمانِ حسین و حسنم

بنویسید به مزار و کفنم

از مُحبّانِ حسین و حسنم

« 3شنبه 24 مهر 1394 ، 5 مُحرّم 1437»

مجذوب الحسین علیه السلام...